| تبليغات | X |
|
نامه ام باید کوتاه باشد . . . ساده باشد . . .
|
دروغ دیواری است
که هر روز صبح آجرهایش را می چینی
بنّای بی حواس من!
در را فراموش کرده ای!!!
ای همراه !
بدان که : من و تو زمانی میتوانیم ؛
یکی باشیم . . .
که ؛ هر کدام نداشته های ! یکدیگر را
داشته باشیم !!!
با صرف این افعال !
بگذار که معجزه ی امید ! در کلام تو باشد !!!
من می توانم
تو می توانی
او می تواند . . .
دیدی الکی ! می ترسیدی !!!
امروزت رو میگم ! که بخاطرش ؛ دیروزت رو خراب کردی !
هنوزهم دیر نشده ؛ مراقب باش ؛ بخاطر فردا !
امروزت رو خراب نکنی!!!
خدایا شکرت که عصاره ی وجودت را
به مقام مادر دادی ؛ که به بندگانت در زمین . . .
مهر بورزد . . .
مهر بورزد . . .
مهر بورزد . . .
فرقی نمی کند ؛ که در کدام سو هستی
گوش کن . . . او تو را به سمت خود می خواند !
و تو ؛ نرم ؛ آرام ؛ و بی صدا . . .
باید گذر کنی از دروازه ی زمان !
به سوی . . . بی زمانی !!!
********************
باید به دل همیشه ؛ مشق عشق داد !
که به دوست داشتن عادت کنه !
که با این عادت بزرگ بشه ! اینقدر که . . .
لایق میزبانی از . . . . خدا بشه !!!
********************
حتي خداوند هم ؛ به قضاوت نمي پردازد
مگر پس از آن كه انسان
عمر خود را به پايان برساند !!!
*****************
دلم یک غریبه می خواهد
بیاید بنشیند فقط سکوت کند
و من هـی حرف بزنم و بزنم و بزنم
تا کمی کم شود این همه بار ...
بعد بلند شود و برود نه نصیحتی !
نه....... انگار نه انگار ...!
هیچ وقت نگو به آخر خط رسیدی؛
همیشه به یاد بیاور معلمت را؛
که آخر خط می گفت :
نقطه سر خط ...!
میگن :
عاشق هر که بشی ! شکل همون میشی !
وای . . . که اگه عاشق خدا بشی !
چقدر زیبا میشی !!!
گوش کن دوستِ من!
او که شمشيرش به اَبر میرسد،
در زندگی هرگز . . .
هيچ گُل سرخی نبوييده است ! ! !
اگر صبر كني صرفه مي بري
و اگر صبر نكني
خدا مقدرات خود را خواهد كرد
خواه تو راضي باشي! خواه نباشي !
تمام اعمالی که انجام می دهیم
حتی اگر ذره ای و مثقالی باشد
به خودمان باز می گردد
و بازتابش آنها را
در زندگی خواهیم دید.
دنگ ؛ دنگ ؛ دنگ
لحظه ها میگذرد
و نمی آید باز
فرصتی از کف رفت
قصه ای گشت تمام
پرده ای از پس پرده ای دگر !
لحظه ها را دریاب ؛ که نمی آید باز !
خواهی نشوی رسوا ؛
هم رنگ جما عت . . . نه ! نه !
هم رنگ حقیقت شو !
یک رنگ شو ؛
بی رنگ شو !
اشتباه ميکنند بعضيها
که اشتباه نميکنند!
بايد راه افتاد،
مثل رودها که بعضي به دريا ميرسند
بعضي هم به دريا نميرسند.
رفتن، هيچ ربطي به رسيدن ندارد!
********************
خطاهای بشری ؛ اول رهگذر !
بعد میهمان !
و چندی نمی گذرد كه !
صاحبخانه می شوند !!!
********************
ای انسان ؛ خویش را از " موزه ای " !!!
که در آن حبس ! کرده ای رها کن !
و به حال ؛ بیا که آینده ؛ در انتظار توست .
